Zawartość i hodowla ampułek

Autor: Stein Hesquir (Stijn Ghesquiere), tłumaczenie: Timothy Slavkin

Zawartość i hodowla ampułek

Ampullarium jest łatwe w utrzymaniu w akwarium lub w stawie. Mogą współistnieć z większością gatunków ryb, a także oczyszczać akwarium z alg. Jednak nie wszystkie odmiany ampullaria są dobre dla akwarium, ponieważ duże osobniki z dobrym apetytem mogą zniszczyć całą roślinność, szczególnie w małym akwarium. Celem tego przewodnika jest umożliwienie każdemu, kto zawiera ślimaki, uniknięcia błędów i rozczarowań.

Karmienie

Większość ampullaria nie jest bardzo wybrednymi wegetarianami i w niewoli jedzą regularne warzywa w połączeniu z pokarmem dla ryb. Niestety wiele ślimaków ma upodobanie do roślin akwariowych, podczas gdy glony jedzą znacznie mniej chętnie. Taki żarłok w ciągu kilku dni może zamienić dobrze utrzymane akwarium w pustynię. Nie dotyczy to jednak wszystkich ampullaria. To prawda, że ​​ich wygląd jest trudny do ustalenia, zwłaszcza gdy są jeszcze małe. Byłoby wspaniale, gdyby wszyscy używali prawidłowych nazw ślimaków, ale najczęstszych angielskich nazw: tajemniczych ślimaków, ślimaka złotego jabłka, ślimaków kości słoniowej i tak dalej ... I w przeważającej części są one używane do zupełnie różnych rodzajów ampullarii. (W Rosji ogólnie - ampullaria i inne, z tym wyjątkiem, że czasami dodają „złoto” lub „gigant”). Kolor skorupy jest całkowicie niejednoznaczny, ponieważ istnieje wiele opcji w obrębie tego samego gatunku. Sytuacja wygląda nieco lepiej z kształtem muszli. Na szczęście tylko kilka gatunków jest w sprzedaży do akwariów, co nieco upraszcza sprawę. Jeśli nie masz pewności, czy twoje ślimaki zjadają rośliny, dobrze jest najpierw posadzić kilka nieznanych osobników do testu w małym akwarium z niedrogimi roślinami.

Pomacea bridgesi (ślimak jabłkowy z kolcami, ślimak jabłkowy z Brazylii, złoty tajemniczy ślimak i ślimak z kości słoniowej) preferuje martwe i zepsute rośliny, chociaż od czasu do czasu mogą jeść miękką roślinność. Pomacea bridgesi jest dobrym wyborem do akwarium z roślinami, a ponadto mogą umrzeć z głodu wśród roślin, jeśli nie karmisz ich niewystarczająco. Pomacea bridgesi doskonale jedzą wszystkie rodzaje pokarmów rybnych, można też karmić je miękkimi ziołami i warzywami.

Bardzo dobrym rodzajem pokarmu są tabletki wyciskane z alg dla ryb roślinożernych, ale inne pokarmy nie są złe, takie jak pokarm dla ryb stawowych. Pokarm ten jest stosunkowo tani i ma ważną cechę: nie tonie, a zatem nie zanieczyszcza dna akwarium. Z powierzchni niezatarte resztki można łatwo usunąć. Brzmi nieco dziwnie, że ślimak nadaje się do pływania po jedzeniu, ale ampullarianie doskonale radzą sobie z tym zadaniem: unoszą się na powierzchnię i tworzą lejek z nogi, która zbiera jedzenie.


Zdjęcie: Stein Hesquir

Pomacea canaliculata (złoty ślimak jabłkowy, złota ampullaria), Pomacea maculata (gigantyczny ślimak jabłkowy, peruwiański ślimak jabłkowy, gigantyczna ampullaria), Pomacea paludosa (ślimak jabłkowy z Florydy) i Marisa cornuarietis (ślimak jabłkowy kolumbijski, olbrzymi ramshorn) są mniej wybredne zniszczyć każdą roślinność. Możesz karmić je warzywami (sałatą, ogórkami, małymi kawałkami marchewki, fasolką szparagową i selerem), chwastami z ogrodu i prostym pokarmem dla ryb, jak opisano powyżej.

Ważne: Zawsze dobrze myj warzywa, jeśli nie masz pewności, czy są przyjazne dla środowiska! Warzywa nie powinny zawierać środków owadobójczych i innych pestycydów. Jedząc takie potrawy, możesz nic nie czuć, ale zaszkodzi to ślimakom!

Inne pasze

Oprócz warzyw i tabletek rybnych ślimaki nie gardzą mrożoną karmą, a nawet martwymi rybami. Nawet inne ślimaki mogą służyć jako pokarm dla ampullaria (patrz FAQ). Pomaga to utrzymać akwarium w czystości.

Jeśli chcesz wyciągnąć ślimaki z wody, dołącz jakiś pokarm (na przykład sałatę), aby częściowo wystawał z wody. Ampullaria ma podobny problem natury na polach ryżowych w Azji i na Hawajach, gdzie żywią się młodymi pędami ryżu.

Ile karmić

Muszę przejść próbę i błąd. Spójrz tylko, ile będą jeść dziennie z oczywiście większej ilości paszy - coś takiego i paszy. Zimą, mniejszą, wiosną i latem, a także podczas większego sezonu lęgowego. Różnice sezonowe wynikają głównie z temperatury, więc jeśli utrzymasz ślimaki w stałej temperaturze - różnice te będą mniejsze, ale pozostaną.

Woda

Ampullaria, od dawna żyjąca w niewoli, nie wymaga jakości wody. Mogą żyć zarówno w czystej bieżącej, jak i natlenionej wodzie oraz w zaśmieconych rozkładającymi się resztkami organicznymi, prawie wolnymi od tlenu. Zasadniczo można stosować kryteria jakości wody dla ryb według azotanu amonu-azotynu itp. O ile pH nie jest korzystnie utrzymywane między 7 a 8. Jak większość ślimaków, ampullaria preferuje twardą wodę nasyconą solami wapniowymi. Jeśli woda jest zbyt miękka, nie mogą zbudować dobrego zlewu, zlew będzie wrażliwy na uszkodzenia. Jednak nawet w dobrych warunkach niektóre osoby mają małe wady, szczególnie w starej części skorupy. Jeśli tylko powierzchnia jest uszkodzona, nie musisz się martwić. Wolnostojące ślimaki mogą być bardziej wybredne pod względem jakości wody.

Jeśli w jednym akwarium jest dużo ampułek, woda może stać się mętna, ponieważ ślimaki zapewniają stolik i schronienie dla wielu mikroorganizmów, które pomagają im trawić pokarm. Te jednokomórkowe mikroorganizmy wpadające do wody wraz z odpadami ślimaków nie stanowią zagrożenia dla ryb, a nawet służą jako pokarm dla narybku. Jednak miło jest zastąpić wodę w słoiku ampułką (zwłaszcza jeśli jest ich dużo), tak jak w przypadku akwarium z rybami.

Od tłumacza: Jeśli trzymam ampullarium razem z rybami, to na przykład nie obserwuję zmętnienia wody. I narybek, a nawet dorosłe gupiki, dziobały stale biednych ampułkarzy, najwyraźniej uważając je za przenośne karmniki. Po tym, jak gupiki podniosły wspaniały wąs męskiej ampułce, ślimaki musiały zostać upuszczone. Jednakże, kiedy danio pręgowany pojawił się w moim hatchbacku, uważam, że tylko obecność ampullarian pomogła przetrwać narybkowi, ponieważ zbyt rzadko je karmiliśmy (jak rozumiem z literatury) (5-6 kropli roztworu żółtka rano i wieczorem).

Ponadto ampullaria jest dobrym wskaźnikiem poziomu tlenu w wodzie. Jeśli woda jest uboga w tlen, ślimaki często podnoszą się na powierzchnię, aby połknąć świeże powietrze przez rurkę oddechową. Jeśli w wodzie jest wystarczająca ilość tlenu, wówczas oddychają głównie skrzela.

Objętość wody dla jednej ampułki zależy od wielkości ślimaków, temperatury i filtracji. Ogólna zasada: 10 litrów na osobę średniej wielkości (~ 5 cm średnicy). Poziom wody nie powinien być zbyt wysoki (2 lub więcej razy od wysokości zlewu). Pamiętaj, że większość ampułek żyje na dość płytkich bagnach.

Pamiętaj, aby przykryć akwarium ampułką szklaną, w przeciwnym razie nie zdziw się, gdy rano znajdziesz na podłodze ślimaka. Nie martw się, mogą przetrwać ponad tydzień bez wody, ale w przypadku upuszczenia istnieje ryzyko uszkodzenia zlewu.

Bardzo ważne jest, aby mieć wystarczającą wolną przestrzeń na wodzie (przynajmniej wielkość skorupy), aby ślimak mógł wyczołgać się z wody w celu złożenia jaj. Niestety, często się o tym zapomina.

Uwaga! Niektóre gatunki lubią się czołgać z wody bardziej niż inne.

Ponieważ ampullaria wolą ukrywać się w cieniu w ciągu dnia, zaleca się wyposażenie akwarium w kamienie, zaczepy i niektóre rośliny. Ponieważ uwielbiają kopać w ziemi w poszukiwaniu pożywienia i kopać na zimę, więc jeśli warstwa gleby w akwarium jest gruba i miękka, ślimaki mogą być trudne do wykrycia.

Światło

Ampullaria są najbardziej aktywne w nocy, jak już zauważyliście, ze względu na ich tendencję do zaciemniania miejsc. Po południu najczęściej siedzą w cieniu roślin lub zakopują się w ziemi. Wraz z nadejściem ciemności ślimaki stają się bardziej aktywne i czołgają się w poszukiwaniu jedzenia, partnera lub miejsca, w którym można złożyć jaja. Nie zapominaj jednak o dużych różnicach w zachowaniu między różnymi rodzajami ampullarii. Na przykład Pomacea canaliculata, lepiej znany jako ślimak Złotego Jabłka, jest stosunkowo aktywny w ciągu dnia i często siedzi w pobliżu powierzchni wody. Pomace flagellata, czyli meksykański ślimak jabłkowy, ukrywa się przez cały dzień na dole. Dobrze znany pomacea bridgesi (tajemniczy ślimak, ślimaki jabłkowe z kolcami) jest nieco średni w codziennej aktywności. Ampullarianie nie potrzebują dodatkowego oświetlenia, ale aby je obserwować, możesz ustawić dowolne oświetlenie akwarium.

Jeśli trzymasz ampullarium w słońcu (jak to dzieje się w stawie), skorupy zarastają glony, co nadaje mięczakom zielony kolor i owłosiony wygląd. Wygląda nieporządnie, ale jest bezpieczny dla ślimaków.

Temperatura

Optymalna temperatura wody wynosi od 18 do 28 ° C. Podobnie jak wiele zwierząt zimnokrwistych, ampullaria są bardziej aktywne w podwyższonych temperaturach, jedzą, czołgają się i rosną szybciej. Również wzrost temperatury powoduje, że się rozmnażają. W temperaturze 18 ° C ampułka staje się odrętwiała, hibernuje lub staje się bardzo letargiczna. Wraz z dalszym spadkiem temperatury zaczynają umierać.

Pamiętaj o następujących kwestiach:

- Ampullaria to dwupienne stworzenia, więc przynajmniej musisz mieć kobietę i mężczyznę.

- Ampullaria zaczyna się rozmnażać wraz ze wzrostem temperatury w połączeniu ze wzrostem ilości jedzenia.

- W przypadku ślimaków składających jaja nad wodą musi być wystarczająca przestrzeń (wysokość) nad jej powierzchnią (> 15 cm). - W przypadku niektórych rodzajów ampullaria przed reprodukcją wymagany jest okres hibernacji.

Ważne jest również, aby wiedzieć, że kobieta może przechowywać nasienie przez miesiące. Nawet jeśli kupiłeś tylko jednego ślimaka, istnieje szansa, że ​​da on potomstwo. Ale żeńska ampullaria może w ogóle znosić jaja bez samca, choć nic z tego nie będzie pochodzić.

I ostatni: nie wszystkie ampullaria wykonują prace murarskie nad wodą, niektóre robią to w wodzie. Zasada jest prosta - tam, gdzie układa się kawior, w takim środowisku powinien się rozwijać.

Jeśli ślimaki są odpowiednio trzymane, mogą składać jaja co 3-5 dni przez kilka tygodni. Po takim okresie kobieta zyskuje siłę na jakiś czas. Różnorodność ampułek, temperatura i ilość pożywienia - to główne czynniki determinujące płodność.

Kawior

Gatunki składające jaja nad wodą (rodzaj Pomacea i Pila): Natychmiast po złożeniu jaja są miękkie i mają nieokreślony różowawy kolor. Po kilku godzinach twardnieją i nabierają trwałego koloru od jasnoróżowego do malinowego lub nawet zielonkawego (w zależności od rodzaju ślimaka). Jeśli kawior wyschnie, rozjaśnia się. Rozmiar jaj wynosi od 2,2 do 3,5 mm każdy (w przypadku Pomacea canaliculata). Jajka z powierzchni muru raczej nie przyniosą wielu ślimaków, ale w głębinach jest znacznie lepiej.

Kamienie można łatwo przenieść w inne miejsce, jeśli nie chcesz usuwać ślimaków w tym akwarium. Wystarczy zwilżyć mur, odczekać kilka godzin i ostrożnie go usunąć. Ważne jest, aby kawior był wilgotny, ale nie mokry, nigdy nie próbuj wkładać go pod wodę, utopisz młode ślimaki! Temperatura powinna wynosić od 18 do 28 ° C. Im cieplej, tym szybciej wyklują się ślimaki.

Uwaga! Nie wszystkie ślimaki z rodzaju Pomacea wykonują prace murarskie nad wodą. Pomacea urceus składa 50–200 jajek pomarańczowych w skorupce, bliżej wyjścia. Kawior rozwija się w komorze inkubacyjnej, podczas gdy matka zamyka zlew pokrywką i hibernuje, zagłębiając się w mule przez okres suszy. Młode ślimaki wykluwają się i żyją pod skorupą matki, aż rozpocznie się pora deszczowa. Efektem ubocznym tej metody inkubacji jest blizna po lewej stronie skorupy matki w miejscu, w którym przymocowano mur.

Gatunki składające jaja pod wodą (rodzaje Asolene, Felipponea, Lanistes i Marisa): Jaja owiane są przezroczystą galaretowatą masą i zaraz po złożeniu mają stosunkowo niewielki rozmiar. Jednak już w pierwszych godzinach pochłaniają dużo wody i znacznie pęcznieją. Temperatura wynosi od 18 do 28 ° C. Oczywiste jest, że ten kawior powinien się rozwijać pod wodą!

Narodziny

Po 2-4 tygodniach (w zależności od gatunku i temperatury, 14 dni w 25 ° C w przypadku Pomacea canaliculata) pojawiają się pierwsze ślimaki. Jeśli nie, możesz pomóc dzieciom: wystarczy rozbić mur na 2-3 części i włożyć go do wody. Możesz nawet umyć ślimaki z muru, spłukując gruz w wodzie.

Jeśli po 4 tygodniach nie zauważyłeś, że małe ślimaki łamią sprzęgło, oznacza to, że kawior nie został zapłodniony lub wilgotność była zbyt niska. Oczywiście możesz poczekać, aż ślimaki pojawią się naturalnie, ale pamiętaj, że jeśli sprzęgło nie jest wystarczająco mokre, młode ślimaki nie będą chciały go zostawić i umrzeć.

Młode ślimaki

Wiele młodych ślimaków umiera w pierwszych tygodniach swojego istnienia, ale ci, którzy przeżyli, szybko rosną. Po osiągnięciu wielkości 2,5 cm (po 2-5 miesiącach) są już w stanie produkować potomstwo.

Od momentu narodzin młode ampullaria jedzą to samo co ich rodzice, tj. nie potrzebują specjalnego jedzenia dla małych ślimaków. Młode ślimaki mogą pozostać w akwarium z rodzicami, o ile wszyscy mają wystarczającą ilość jedzenia. Jednak duże ryby nie mają niechęci do przekąsek przez dzieci i całkiem rozsądne jest sadzenie małych ślimaków w innym akwarium, aby dać im szansę na wzrost.

Transport

Najlepszym sposobem transportu ampullarii jest umieszczenie ich w plastikowym pudełku z wilgotną syntetyczną wełną filtracyjną lub ręcznikami papierowymi. Ślimaki w takim pojemniku są doskonale chronione przed uszkodzeniem skorupy, a ponieważ ampullaria oddychają powietrzem, mogą chodzić bez wody przez kilka dni. Bardzo ważne jest, aby pojemnik miał otwory na świeże powietrze. Duży ampułkę można po prostu owinąć w gazetę i włożyć papierową torbę. Transport w plastikowych workach wypełnionych wodą jest konieczny tylko dla małych ślimaków.

W 1758 r. Linneusz sklasyfikował Ampullariidae jako ślimaka lądowego, odnosząc Pila ampullacea do rodzaju Helix. Jego złudzenie opiera się na fakcie, że nigdy nie widział żywego okazu, miał tylko skorupę.

W 1797 roku Humphrey próbował wprowadzić ogólną nazwę Pomus i opisał 5 gatunków przypisanych mu przez ten rodzaj. Ale według Dall (1904) jego praca została opublikowana anonimowo, nie na sprzedaż, bez nazwisk autora lub wydawcy i nie była zgodna z regułami klasyfikacji. Wszystko to doprowadziło do tego, że ogólna nazwa Pomus jest uważana za niepoprawną. W 1798 r. Roding zaproponował ogólną nazwę Pila (wraz z Helix ampullacea jako gatunek opisany przez Doll (Dall, 1904)).

Ten opis rodzaju nie był w pełni zgodny z zasadami klasyfikacji i dlatego został zastosowany tylko do ampułek Starego Świata (najwyraźniej autor oznacza półkulę wschodnią), z wyjątkiem zachodnioafrykańskich rodzajów Saulea (Gray, 1867) i Afropomus (Pilsbry i Bequaert, 1927).

W 1799 roku Lamarck użył nazwy Ampullaria dla jednego gatunku (Helix ampullacea), redukując odmiany Ampullaria do jednego gatunku. Jednak Dall (1904) opisał Helix ampullacea jako przykład gatunku z rodzaju Pila, interpretując Ampullaria (Lamarck, 1799), jako późniejszy synonim Pila (Roding, 1798), pomimo opisu Nerita urceus (Muller, 1774) jako gatunku Ampullaria. W marcu 1810 r. Perry wprowadził rodzaj Pomacea (przykład gatunku Pomacea maculata), w którym umieszczono gatunki amerykańskie.

W tym samym roku (1810), kilka miesięcy po publikacji Perry'ego, Montfort zaproponował ogólną nazwę Ampullarius, nieuzasadnioną korektę nazwy Ampullaria. Nazwa rodzajowa Ampullarius jest późnym subiektywnym synonimem Pomacea (Perry, 1810) (zatwierdzony przez ICZN, OPINIA 13). Niestety, Ampullarius jest nadal niewłaściwie wykorzystywany w handlu.

W 1824 r. Gray zaproponował nazwę rodziny Ampullariidae (z rodzaju Ampullaria (Lamarck, 1799)), w tym ampułkę Starego i Nowego Świata razem.

Preston (Preston, 1915) zaproponował nazwę rodziny Pilidae (z rodzaju Pila (Roding, 1798)), aby zastąpić nazwę rodziny Ampullariidae, biorąc pod uwagę, że nazwa rodzajowa Ampullaria (Lamarck, 1799) jest późnym synonimem Piły (Roding, 1798). Jednak nazwa rodziny Ampullariidae (Gray, 1824) została zatwierdzona jako poprawna Międzynarodowa Komisja ds. Nomenklatury Zoologicznej OPINIA 1913, zamiast Pilidae (Preston, 1915) na oficjalnej liście odrzuconych i niepoprawnych nazw w zoologii (Oficjalny Indeks Odrzuconych i Nieprawidłowych Nazw Grup Rodzinnych w Zoologia).

Tekst i ilustracje: Stijn Ghesquiere (Stein Hesquir)
Tłumaczenie: Timothy Slavkin (Timothy Slavkin)